مراحل پر کردن دندان

مراحل مختلف عصب کشی
می 28, 2019

قبل از اینکه مراحل مختلف پر کردن دندان را شرح دهیم، لازم است نگاهی به قسمتهای مختلف یک دندان سالم داشته باشیم. همانطور که در تصویر مشاهده می کنید، عصب دندان از سطح دندان فاصله بیشتری دارد تا از کناره های دندان.

لذا پوسیدگی های کنار دندان زودتر به عصب می رسند تا اینکه از شیارهای سطح دندان پوسیدگی رشد کند. مسئله بعد این است که تا پوسیدگی به عصب نرسیده است، می شود دندان را بدون عصب کشی پر کرد و این ربطی به عمق پوسیدگی ندارد. ولی اگر حتی به اندازه ی نوک سوزن پوسیدگی روی عصب دندان را باز کند، این دندان نیاز به عصب کشی خواهد داشت. در مجموع اگر پوسیدگی دندان به عصب برسد، باید آن را عصب کشی کنیم و بعد دندان را پر کنیم، حال چه درد داشته باشیم و چه نداشته باشیم. در حالیکه اکثر افراد فکر می کنند که فقط وقتی دندان را عصب کشی می کنیم که درد داشته باشیم، تصویر زیر را نگاه کنید. این شکل دندانی است که پوسیدگی تا کتاره های عصب دندان رفته، ولی هنوز به عصب دندان نرسیده است. در چنین حالتی معمولا دندان به سرما و گرما حساس می شود و با خوردن چیزهای شیرین ممکن است خفیفی روی دندان احساس کنیم.

 

 

از این تصویر نتیجه می گیریم که نباید از ظاهر دندان، در مورد پوسیدگی آن قضاوت کرد، زیرا با وجودیکه در ظاهر ممکن است پوسیدگی کم به نظر برسد، ولی ممکن است به عصب رسیده باشد.

بنابراین بهتر است برای بررسی پوسیدگی های دندان ها ، بطور مرتب هر سال یک بار نزد دندان پزشک خود بروید تا در مراحل اولیه ، پوسیدگی تشخیص داده شود. اولین کاری که ما دندانپزشکان برای پر کردن دندان انجام می دهیم، برداشتن پوسیدگی های دندان است. به شکل بعدی دقت کنید؛ مقدار برداشت پوسیدگی بیشتر از خود فضای پوسیده شده است.

برداشتن کامل پوسیدگی

علت آن است که تهیه حفره های دندانپزشکی قوانین خاصی دارد و تمامی دندانپزشکان در مورد آن آموزش کامل دیده اند، لذا، نترسید دندانتان را اضافه بر نمی دارند. بعد از برداشت کامل پوسیدگی کف حفره را چک می کنیم  که روی عصب دندان باز نشده باشد.

درصورتی که مطمئن شدیم که عصب دندان باز نیست، از موادی برای حفاظت دندان (روی قسمت هایی که نزدیک عصب است)، استفاده می کنیم.

این مواد به دو علت استفاده می شوند:

  1. عصب دندان را از تحریکات مختلف حرارتی حفاظت می کنند.
  2. این مواد حاوی ترکیباتی است که عصب دندان را برای ساخته شدن مجدد عاج تحریک می کنند و این برای استحکام عاج باقی مانده زیر پرکردگی مفید است . در مرحله ی آخر دندان را با مواد ترمیمی پر می کنیم. مواد ترمیمی هم دو گروه کلی هستند، گروه اول انواع آمالگام ها هستند که ساختار اصلی آنها را فلزاتی مانند نقره و جیوه تشکیل می دهد.

این گروه از مواد ترمیمی دارای استحکام و دوام بسیار بالایی بوده و انتخاب اول ما در ترمیم دندان های خلفی می باشند. زمانی شایع کرده بودند که جیوه موجود در آمالگام برای بدن مضر است؛ در حالیکه اصلا اینطور نیست. ما دندانپزشکان علت این شایعات را می دانیم، شما فکر خود را مشغول آن نکنید.

گروه دوم مواد ترمیمی، مواد کامپوزیتی یا همان مواد همرنگ بودن با دندان هستند که نسبت به آمالگام دارای استحکام کمتری بوده ولی در عوض مزیت همرنگ بودن با دندان را دارند.

مواد کامپوزیتی انتخاب اول ما برای ترمیم دندانهای قدامی و نواحی در معرض دید می باشند. البته تلاش زیادی برای استحکام بخشیدن به مواد همرنگ دندان انجام می شود ولی هنوز در مقایسه با آمالگام عقب هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *